سیستم جرقه زنی اتومبیل ها در گذر زمان

نویسنده: عارف نظری دسته: اتومبیل تاریخ: دیدگاه: 0 بازدید: 1011

اتومبیلهایی که امروزه تولید می شوند برای اینکه به این مرحله از پیشرفت برسند،راهی طولانی را طی کرده اند مهندسین و صنعت گران زیادی آمده و رفته اند تا بتوانند با تلاش بسیار و آزمایشات متعدد به بهترین عملکرد در زمان خود دست یابند. نیاز به قدرت و شتاب بیشتر و از طرفی کاهش مصرف سوخت و آلایندگی از عواملی هستند که موجب پیشرفت شده اند. سیستم جرقه‌زنی در خودروها به عنوان آغاز کننده احتراق و تبدیل انرژی شیمیایی سوخت به انرژی مکانیکی و حرارت نقش مهمی را بر عهده داشته و یکی از نقاط قوت هر موتوری است. هر عضوی از اتومبیل تاریخ پر فراز و نشیبی را در پیشینه خود دارد که دانستن آن خالی از لطف نیست .در ادامه مروری داریم بر تاریخچه اجزایی که سالهاست در موتور ماشینها آتش به پا می کتتد! پس با زوم استور همراه باشید.

سال 1673 

اولین کوششها جهت سوزاندن سوخت و بدست آوردن انرژی برمی گردد به زمانی که CHRISTIAAN HUYGENS توسط یک فیتیله ماشین بخار خود را راه اندازی کرد. با توجه به اینکه در موتورهای احتراق خارجی نیروی گرمایی برای دیگ بخار زمان بندی و انرژی خاصی را لازم نداشت پاسخگوی زمان خود بود. 

سال 1777 

ALESSANDRO VOLTA سعی کرد با استفاده از الکتریسیته ساکن یک قوس الکتریکی در محفظه احتراق به وجود بیاورد اما این طرح کاربردی نبود. 

سال 1860 

LENIOR مهندس بلژیکی برای اولین بار از شمع در موتور احتراق داخلی خود استفاده کرد. همچنین(روبرت بوش)در سال 1902 کار توسعه شمعها را شروع کرد. 

سال 1883 

سیستم لوله داغ توسط (گوتلیب دایملر)ساخته شد. در این سیستم مخلوط سوخت و هوا قبل از ورود به محفظه احتراق از درون لوله ای عبور می کردکه از پیش داغ شده و باعث احتراق می شد اما دور موتور پایین بود و باعث آتش سوزی خودرو ها می شدضمن اینکه کار زمانبندی در آن سخت بود.

سال 1884 

NIKOLAUS OTTO سیستم جرقه زنی مگنتی را اختراع کرد. که شامل یک القاگر مغناطیسی به همراه آرمیچر نوسانی بود و میتوانست ولتاژکمی تولید کند. در سال 1886 بوش پیشتاز و از بزرگان صنعت اتومبیل کارگاهی را در اشتوتگارت آلمان تاسیس کرد که تمرکز آن روی سیستم تولید جرقه بود و در آنجا سیستم MAGNETO که از یک آهنربای دائم و سیم پیچ تشکیل شده بود طراحی شد. تا آن زمان به دلیل اینکه هنوز باطری اختراع نشده بود جریان اولیه مدار توسط خود سیم پیچ تامین میشد. با توجه به اینکه حرکت موتور به صورت دائمی شکل می گرفت مستلزم تامین جریان یک نواخت و مداوم جرقه بود و همچنان نیاز به جرقه قویتر و منظم تر احساس می شد. در این برهه زمانی سیستم های متفاوتی به طور هم زمان به منظور برطرف کردن این مشکلات مورد بررسی قرار گرفتند. 

سیستم جرقه زنی اتومبیل ها در گذر زمان 

سال 1910 

CHARLES KETTERING ارائه کرد (نامی که ما به عنوان توزیع کننده جرقه در خودرو میشناسیم). وی سعی کرد به مرور زمان با اضافه کردن خازن و مکانیزم هایی که به صورت مکانیکی و با استفاده از خلع با کم و زیاد شدن دور و بار موتور زمان بندی جرقه زنی را تنظیم می کردند سیستمی کاربردی را جهت تولیدات انبوه کارخانه جنرال موتورز فراهم کند. اما اساس کلی این سیستم که دارای کویل جرقه بود و سامانه های که بعد از آن توسعه یافتند بر پایه القای جریان الکتریکی به وسیله 2 یا چند سیم پیچ بود. جریان ابتدا در مدار اولیه جاری شده و یک میدان مغناطیسی در اطراف سیم پیچ اول به وجود می آورد .

به محض قطع کردن جریان مدار جریان به سیم پیچ دوم القا شده و باعث تولید ولتاژ بین 15000 تا 30000 ولت میشد که آماده انتقال بر سر شمع و محفظه احتراق بود. کار تقسیم جرقه زنی بین سیلندرها در گذشته توسط توزیع کننده برق یا دلکو و نوبت رسیدن جرقه به هر سیلندر توسط شفت وابسته به حرکت موتور صورت می گرفت که محدودیتهایی را ایجاد می کرد و نمی توانست در دورهای بالا  به خوبی عمل کند . از دهه هفتاد میلادی تا به امروز با گسترش سیستمهای انژکتوری بخش جرقه‌زنی آنها هم دستخوش تغییر شده و لوله های به هم پیچیده و چرخشهای مکانیکی جای خود را به نیمه رساناها و ترانزیستورها داده اند. حالا تعیین مقدار شارژ اولیه سیم پیچها با قطع و وصل کردن مدارهای الکتریکی و با توجه به عوامل بسیاری مانند فشار هوا میزان کوبش و دور متور انجام میگیرد.

سیستم جرقه زنی اتومبیل ها در گذر زمان 

در جدیدترین سیستمهای جرقه زنی امروزی هرکدام از سیلندرها کویل جرقه زنی جداگانه ای داشته که خود را منطبق بر نیازهای موتور می کنند همچنین سعی شده سیستم طوری عمل کند که کمترین نویز الکترومغناطیسی و مزاحمت را برای دیگر سنسورها ایجاد کند. 

دیدگاه خود را بنویسید